2000 Murano Island, Venice (Trefl)

Uwaga, doskonałość alert! Długo czekałem na tak fajną przygodę z Treflem, oto i ona! Motyw Wenecji jest w puzzlach powtarzalny, jak sobotnia kolejka w mięsnym, a mimo to zabawa trwa tu od początku do końca. I trochę później, ponieważ jest to już 2000, zatem i satysfakcja nieco większa. Ale od początku...

Co może zaskoczyć w puzzlowej Wenecji? No właśnie... Sięgnąłem zatem po już trzecią (a zapewniam, że wśród oczekujących jeszcze kilka), bo i rozmiar nieco niestandardowy, inna kolorystyka od ostatnio układanych rzeczy, do tego trzeba było nieco rozbić ten wenecki stos. Po Wenecji płynęliśmy już z Treflem (część tryptyku: 1000 "Wenecja" [LINK]) oraz w znakomitej układance obrandowanej jako "Empik" (1000 "Kanały weneckie o poranku" [LINK]).

Dzisiaj jesteśmy w Murano (jako jednostce) lub na Murano (jako wyspie). Nie wdając się w kwestie administracyjne, w wielkim skrócie, jest to część Wenecji, a weneckie wycieczki trudno sobie wyobrazić właśnie bez zahaczenia o słynące z wyrobu szkła Murano lub nieco dalej położonego, ale równie urokliwego, Burano.

Rzadko nie ma gdzieś dla mnie czegoś więcej, tła, historii... Tak też jest oczywiście z Murano. Ale uprzedzam, uciekniemy na moment od urlopu w pięknych Włoszech i...pozostaniemy w kraju.

Kochając Warszawę i wszystko, co z nią związane, w sposób naturalny Muranów jest dla mnie wyjątkowy (i to nie tylko dlatego, że przez moment mogłem mieszkać w samym jego sercu). A nazwę zawdzięcza właśnie włoskiej wyspie. Obecnie to już nie dzielnica, leży w Śródmieściu i na Woli. Natomiast niezmiennie dźwiga potężny historyczny ładunek. Do dzisiaj trudno przemieszczając się po Muranowie nie widzieć jakiegoś upamiętnienia tragicznych wydarzeń minionego wieku. Trzeba jednak mieć świadomość, że historią jest tu nasiąknięty każdy metr kwadratowy, nawet jeśli akurat nie widzimy obok tablicy i zniczy. Dzielnica została bowiem odbudowana (a raczej zbudowana od nowa) dosłownie na gruzach. Nie, to nie przenośnia. Do dzisiaj całe kwartały stoją na gromadzonych tutaj z innych części miasta zgliszczach oraz tych pozostawionych (bo było ich tu tak dużo). Stąd do wielu kwartałów wchodzimy po schodach. Do niedawna powszechne były zawalenia, obsunięcia czy inne uszkodzenia budynków wynikające właśnie z tego, na czym te budynki są zbudowane. Na pewno część z Was kojarzy zdjęcia zrównanego z ziemią fragmentu miasta z charakterystyczną wieżą kościoła św. Augustyna (który przetrwał, bo dla okupanta pełnił liczne istotne funkcje - magazynowe, obserwacyjne, łącznościowe, etc.). To właśnie Muranów, Dzielnica Żydowska, później Getto, a później, cóż... nowy układ ulic i miks modernizmu (koncepcja m.in. Bohdana Lacherta) z wymogami urzędników systemu słusznie minionego.

Mam świadomość, jak wygląda część Muranowa (mimo wielu wspaniałych ludzi i inicjatyw!) i nie wymagam od każdego, by podziwiał niektóre szaro-bure fragmenty naszych miast (choć jest ich coraz mniej!). Ale miejmy świadomość, że byli i są ludzie. I są historie. Tu jest kawał ciężkiej i pouczającej.

Książek o Muranowie jest wiele, ale dla zainteresowanych architekturą i/lub historią, polecę jedną nieco bliższą czasowo nam wszystkim. Będącą zarazem dobrą pozycją wyjściową do dalszych poszukiwań. A must-have(read) w biblioteczce nie tylko varsavianisty: "Stacja Muranów" Beaty Chomątowskiej.

Zrobiło się bardzo poważnie, a miało być pięknie i kolorowo. Wracamy do naszej układanki!

Wiem, za co często krytykuję dzieła Trefla, ale tutaj dosłownie nie ma, do czego się przyczepić. Tak, poważnie, zero! I właśnie dlatego, że znam nie od dzisiaj takie układanie Trefli, często grymaszę (przyznaję) przy innych produktach. Mało tego, zaryzykuję, że to jedne z najfajniejszych ich puzzli, jakie miałem okazję układać. Weneckie 2000 zrobiło na mnie duże wrażenie pod wieloma względami. Kolory rzeczywiście pokrywają z tym, co mamy obiecane na okładce. Duże, dobre, odpowiednio grube elementy. Spasowanie elementów. To była naprawdę czysta przyjemność.

Komu polecam? Każdemu! A jeśli myślisz, że Twoje 500-1000 nie dają Ci "przepustki" do układania takich elementacji, sprawdź konkretnie to dzieło. Zapewniam, że warto - jestem przekonany, że ten produkt połączy układających niezależnie od stażu, wieku, ale też gustów. Sam sięgałem po nie bez jakiegoś szaleńczego entuzjazmu, natomiast zdanie zmieniłem od razu po wysypaniu elementów. 10/10!

1500 Ahrntal, South Tyrol, Italy (Castorland)

Alpy to El Dorado dla wielu grup i pod wieloma względami. Raj dla turystów, fotografów, sportowców... Nie dziwi zatem, że są również wdzięcznym tematem wielu układanek. Mimo mojego jeszcze chyba dość skromnego dorobku (przynajmniej uwiecznionego online), sam też już kilkukrotnie zdążyłem je "odwiedzić". Nawet zawężając do samego Castorland - to już nasza trzecia wizyta, ale dopiero pierwsza we włoskiej części tych gór. Zapraszam!

Wspomniane dwie wizyty to spektakularny pałac Linderhof w Niemczech (LINK) oraz przepiękne i niestandardowe ujęcie znanego wszystkim austriackiego Hallstatt (LINK). Tym razem Włochy, choć wystarczy jedno spojrzenie w mapy, żeby zauważyć, że jak mocniej krzykniecie, to słychać pewnie w samym Innsbrucku. Ta część regionu to już "zaawansowane" Alpy, ich wschodni odcinek, teren dosłownie na granicy z Austrią.

Z tym krzykiem to nie przypadek - po wysypaniu puzzli spoglądasz na brudne szyby, wyrzucasz śmieci, pastujesz buty i przypomina Ci się o planowanej wymianie silikonu wokół wanny. Ogólnie, zostawiliście żelazko na kuchni, a pranie już kipi z garnka. 

Ale przecież to Castorland! I czy chcesz, czy nie, nie mogę nie pochwalić Castorland, sorry not sorry. "Poważne" obrazki, poważne układanie, przez producenta poważne odbiorcy traktowanie. Nie da się ich nie lubić. Oczywiście, zależy, czy w ogóle lubicie takie wzory i czy układacie krajobrazy. Ale zakładając twierdzące odpowiedzi na te pytania - Castorland jest z pewnością wśród najlepszych do puzzlowych zabaw z widokami.

Do naszych top układaczy (a w Polsce mamy, kim się chwalić, brawo!) bardzo mi daleko, ale też zdążyłem już posmakować kilku wzorów. Po raz kolejny okazuje się, że im trudniejsze wyzwanie (oceniając po pudełku, elementacji czy nawet fakcie, że znowu lądują u mnie używane puzzle), tym spokojniejszym mogę być w kwestii nie tylko rezultatu, ale samej frajdy z układania. A przecież o to tutaj chodzi, prawda?

No dobrze, kończę z tymi laurkami, bo zaraz będę musiał okrasić tekst mianem sponsorowanego lub materiału promocyjnego. 

Zabawy było tu sporo i z pewnością nie było to najszybciej ułożone przeze mnie 1500. Małe elementy i detale! Poziom detali i fajny kontrast - często pomocny, czasem jednak potrafił sprowadzić na manowce. Np. gdy dany szczegół, cień, fragment drzewa idealnie pokrywał się z wykrojnikiem. Takich momentów było jednak tylko kilka i poza dodaniem jeszcze więcej smaczku, oczywiście nie mógł stanowić utrudnienia (a już na pewno nie jakkolwiek irytującego, rzutującego negatywnie na odbiór całości).

Jestem zachwycony tymi puzzlami, polecam! Szczególnie tym bardziej wytrwałym, fanom krajobrazów i górskich widoków w szczególności. Poziom trudności nieco powyżej średniej, ale - jak wspomniałem wyżej - to Castorland. Oni doskonale sobie radzą z takimi tematami i czujesz to jako adresat dzieła. Zatem...do dzieła!

500 PKM (Pomorska Kolej Metropolitarna): Gdańsk Matarnia po elektryfikacji

A dzisiaj perełka, do tego polska, do tego podróżnicza. I to dosłownie, bo na biurko wjeżdża...pociąg! I, co cieszy tym bardziej, to jak najbardziej polski pojazd - Newag Impuls. A jak to wyglądało w puzzlowej odsłonie? Cóż, tu powodów do zadowolenia nieco mniej, ale oczywiście samą inicjatywę oceniam bardzo pozytywnie i przede wszystkim - wspaniale było to układać!

Bohaterem dzisiejszego przejazdu jest Newag Impuls, 45WE-032 (nr EN90-003). Możemy go zresztą podziwiać "na żywo" podczas sfilmowanego przejazdu (LINK YT). No i może od razu do rzeczy. Otóż nieprzypadkowo wrzucam link do filmiku na YouTube. Widzimy tu dokładnie ten sam kadr, z którego zrobiono grafikę (zdjęcie) do stworzenia puzzli. Tak, pewnie już się domyślacie, do czego zmierzam. Puzzlowa jakość jest niestety kiepska. Jakość grafiki puszczonej do druku trochę ekhm urąga pewnym standardom, zapewniam, nawet tym niewygórowanym. Moim zdaniem po prostu...nie wypada.

Ale! Podkreślam, inicjatywa wspaniała. Nie brakuje w naszym kraju entuzjastów transportu zbiorowego i kolei szczególnie (sam się do nich zaliczam, choć daleko mi do prawdziwych zajawczaków w temacie, bardzo Was szanuję!). Ponadto, sam pomysł utrwalenia tego w inny sposób niż "smyczka" czy długopis, to już duży plus. Pudełko jest bardzo ładne, puzzle są błyszczące. Elementy duże lub wręcz bardzo duże - chwilę po tej układance brałem się za Castorland w elementacji 1500. Wierzcie lub nie - oba obrazy mają ten sam rozmiar.

Oczywiście sam proces ułożenia tego obrazu to minuty - duże elementy, dobre jakościowo i relatywnie prosty motyw. Choć kolorystyka jest mało efektowna (po raz pierwszy napiszę, że żałuję, że grafik nie podkręcił nieco barw!), to w żaden sposób nie wpłynie to na długość układania.

Cieszę się przede wszystkim z tego, że takie cudeńko do mnie trafiło (dziękuję Puzzle Forum!). Polecam wszystkim, ale oczywiście najgoręcej tym zafasc...zajaranym pociągami!

1500 Mykonos At Sunset (Trefl)

To nie mogło być proste, za to okazało się być bardzo wciągające. Pozytywne zaskoczenie, a nie ukrywam, że choć bardzo chciałem "zdobyć" (ułożyć) ten obrazek, wcale mnie do niego wizualnie nie ciągnęło. Efekt wynagrodził wszelkie wątpliwości, sama praca nad nim również.

Nie zrozumcie mnie źle. To nie tak, że zupełnie nie podobał mi się obraz i skazywałem się na jakieś "cierpienie"! Po prostu chciałem się zmierzyć z tym wyzwaniem, pokonać go w sensownym czasie, ale nie do końca wiedziałem, czy i kiedy się za to zabiorę. Jak sami pewnie też miewacie, również mi przyszedł dzień, w którym to konkretne pudełko wołało do mnie z półki najgłośniej.

Na warsztat bierzemy obraz autorstwa Sama Parka ("Mykonos Sunset"). Układanie jest do pewnego stopnia wyzwaniem, a co najfajniejsze, właściwie każdy etap wymaga podobnego skupienia, angażuje na tym samym poziomie. Co ciekawe, to kolejne "greckie" puzzle od Trefla, gdzie in plus zaskoczyła mnie jakość. I wiem, że wiecie, o który aspekt jakości mi najbardziej chodzi - oczywiście o dopasowanie puzzli, co szczególnie uwidacznia się w układankach z dużymi fragmentami w podobnej (lub wręcz tej samej) kolorystyce.

Za dużo tych słodkości ostatnio, prawda? No dobrze, fakt. Dla równowagi dodam, że i tutaj dopisek o jakości "Premium" możemy brać jako kawał dobrego humoru.

Jak wspomniałem wcześniej, Mykonos trzymał swoim poziomem wyzwania do samego końca, zatem to jedna z tych układanek, gdzie moment przekroczenia mety następuje nagle i dość niespodziewanie. Im bliżej końca, tym bardziej byłem przekonany o słuszności wyboru akurat tych puzzli i szczerze Wam też to polecam.

Dla kogo? Nie dla wszystkich, bo niektórych może po prostu solidnie wynudzić. Nie mamy tu zdjęcia lśniących w blasku słońca białych murów i jakiegoś szalonego odcienia niebieskiej wody, przecinanej wycieczkowym promem. Oczywiście, nie jest to też najmniejsza zabawa, jak na tego typu obraz (nomen omen) szczególnie. Reasumując, na prezent: tylko dla puzzlowjego zajawkowicza. I chyba nie dla najmłodszych. A jeśli masz mieszane wrażenia, to...spróbuj! Efekt świetny, satysfakcja gwarantowana!

PS. Wspomniałem wcześniej o innych "greckich" puzzlach, poniżej nie tylko treflowe, zapraszam! (:

- 1000 Agios Pavlos Church, Crete (Castorland) [LINK]

- 1500 Santorini (Trefl) [LINK]

- 1000 Zachód słońca nad Santorini (Trefl) [LINK]

500 Feline Whimsey (CherryPazzi)

Jak obiecałem, ponownie jesteśmy z CherryPazzi! Po "ożywieniu" tego cuda natury ("500 A Woodland Explorer" - LINK), znowu układamy zwierzaka, tym razem kota! O ile wcześniej mieliśmy do czynienia z szopem, tym razem bardziej zmagamy się z...fotoszopem (nadal zachęcającym do układania!). I tym oto hołdem dla Karola Strasburgera zapraszam do zdjęć i kilku słów ode mnie.

To jak to z tym fotoszopem? Oczywiście absolutnie nie umniejszam urokowi tego obrazka. Taka też jest koncepcja wielu dzieł CherryPazzi i naturalnie ma zapewne tylu fanów, ilu przeciwników. Przy wielokrotnie podkreślanej przeze mnie jakości tych puzzli, "układalności", spasowania, doboru kolorów (co nie jest najprostszym zadaniem przy typowej "bombie" kolorów) - mnie nadal bardziej niż zachęcają. I być może nie podjąłbym się układania czegoś podobnego spod innego sztandaru.

Tutaj nie wystartowałem tak szybko jak z niedawno opisywanym szopem. Mimo małych rozmiarów i wyraźnych kolorów, oko potrzebowało chwili, żeby zacząć identyfikować poszczególne elementy z konkretnymi sekcjami. Nadal jednak to krótka zabawa, więc i do poprzedniego zdania podejdźmy proszę z odpowiednim dystansem. Naturalnie, po chwili następuje właściwy start i dzieło szybko zaczyna przypominać całość.

Tu wkleję zdanie z poprzedniej relacji, ponieważ w ramach krótkiego podsumowania i pożegnania, zwykłem pisać dla kogo (w moim odczuciu) są dane puzzle:

(...) Dla kogo te puzzle? Absolutnie dla wszystkich! Solo, z rodziną, ze znajomymi. Zdecydowanie polecam, a tym, którzy jeszcze nie układali niczego spod tego sztandaru - szczerze zazdroszczę!

(LINK)