Ale Litwy tu jeszcze nie grali! O ile turystycznie zyskuje na znaczeniu, szczególnie wśród polskich gości (co nie zaskakuje z wielu powodów, tym bardziej w tych czasach), to puzzlowo jest naprawdę rzadkim "kierunkiem". Zatem z jeszcze większą przyjemnością mogłem się zabrać za ten kawałek historii naszego ważnego (wciąż za mało...) sąsiada.
Historii jak najbardziej wspólnej, bo losy polsko-litewskie w czasach prime-time tego zamku były coraz mocniej (również formalnie) ze sobą związane. Sam teren to kilka historycznych zespołów budynków, uratowano i odbudowano oczywiście najbardziej okazałe z nich. Ale zanim powstały, a może zanim na dobre miały zacząć spełniać swoje funkcje (głównie obronne), tak naprawdę militarnie...przestały być istotne. Na ironię zakrawa fakt, że to dzieło ówczesnym inżynierów, architektów, budowniczych padło niejako ofiarą sukcesu polsko-litewskiego pod Grunwaldem - czyli kilka lat później, bo mówimy o początkach XV wieku. Od tamtej pory coraz częściej obiekty pełniły funkcje rezydencyjne i reprezentacyjne.
A same puzzle? Proste w swojej "schematyczności". Trudno nie chcieć wysortować nieba, kwiatów, następnie małego fragmentu wody, pomostu zamkowego i oczywiście głównego bohatera (patrząc na kompozycję - czy oby jednak na pewno?) - Zamku w Trokach. Kolejność dowolna. Niemniej, układanie wcale tak szybkie się nie okazało. Chwila minęła, zanim elementy nieba i kwiatów zaczęły wskakiwać w swoje miejsca w bardziej zauważalnym wolumenie. Wciąż to dość satysfakcjonujący obrazek - mam jednak świadomość, że raczej dla fanów tego typu spokojnych motywów (uwierzcie, wzbijam się teraz na wyżyny obiektywizmu). Nie ma tu szaleństwa kolorów, dziwnych barw, "zabójczego" kontrastu. To produkt absolutnie...zwykły. Ale! Zdecydowanie w pozytywnym znaczeniu - przyjemnie zwykły.
A zatem, tradycyjnie - dla kogo? Zdecydowanie dla "konesera", a może cudzysłów nie jest tu niezbędny. Dla kogoś, kto już coś ułożył i przede wszystkim - dla fana samego obrazka.
